Σελίδες

14 Δεκεμβρίου 2013

Ο οπορτουνισμός και οι προσπάθειες διάβρωσης του αγώνα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της χούντας, από τα «Τετράδια Φυλακής» του Λ. Σπυρόπουλου. (μέρος 1ο)

Το παρακάτω αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Λ. Σπυρόπουλου, «Τετράδια Φυλακής». Το συγκεκριμένο κομμάτι αφορά την δεύτερη περίοδο φυλάκισής του, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της χούντας και την διαπάλη με τις διάφορες οπορτουνιστικές ομάδες όπως ο ίδιος την έζησε στο σ.σ. Λακκί της Λέρου. Το βιβλίο αξίζει φυσικά να διαβαστεί ολόκληρο, καθώς αναπτύσσονται και πολλές άλλες πτυχές του αγώνα κάτω από τις πολύ δύσκολες συνθήκες της φυλακής.


Η ΠΑΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΛΑΚΚΙ ΤΗΣ ΛΕΡΟΥ

Το Κόμμα από την ημέρα της ίδρυσης του δεν πάλεψε καν δεν παλεύει μόνον ενάντια στον ταξικό εχθρό και τις επιδράσεις της αστικής ιδεολογίας. Δεν αντιμετώπισε μόνο δικτατορία Πάγκαλου, ιδιώνυμο Βενιζέλου, δικτατορία Μεταξά, περίοδο κατοχής και Εμφυλίου πολέμου, κοινοβουλευτική δικτατορία Καραμανλή και σήμερα τη δικτατορία της Χούντας Παπαδόπουλου Ιωαννίδη. Αλλά ταυτόχρονα διεξήγαγε και διεξάγει ένα σκληρό ιδεολογικό αγώνα ενάντια στις διάφορες τάσεις και ρεύματα που εκδηλώθηκαν μέσα στις γραμμές του. Πάλεψε και παλεύει μέσα στις πιο σκληρές και ιδιόμορφες συνθήκες, νόμιμες, μισονόμιμες και βαθιάς παρανομίας, ενάντια σε κάθε οπορτουνιστική απόχρωση δεξιού ή αριστερού χαρακτήρα.
Το Κόμμα δυναμώνοντας την ενότητα στις γραμμές του, με το ξεκαθάρισμα των οπορτουνιστικών στοιχείων, συνέχισε το σκληρό αγώνα ενάντια στον ταξικό εχθρό, δημιουργώντας μια ένδοξη ηρωική ιστορία. Αυτήν την ένδοξη ηρωική ιστορία του Κόμματος θέλησαν οι σύγχρονοι αναθεωρητές, λικβινταριστές να την κηλιδώσουν, εκτροχιάζοντας το Κόμμα απ' τις σωστές μαρξιστικές - λενινιστικές του αρχές. Θα πετύχαιναν στο σκοπό τους αν η συντριπτική πλειοψηφία της βάσης δε συγκεντρωνόταν γύρω από το Κόμμα και την καθοδήγηση του.
Διάβασα και άκουσα από αφηγήσεις πολλών συντρόφων σχετικά με την ιδεολογική πάλη κατά των τροτσκιστών, λικβινταριστών, φραξιονιστών και άλλων αντικομματικών στοιχείων. Για πρώτη φορά έτυχε να πάρω και εγώ μέρος σ' ένα τέτοιο σκληρό ιδεολογικό αγώνα ενάντια στους σύγχρονους αναθεωρητές βρισκόμενος στο στρατόπεδο Λακκί της Λέρου.
Το Λακκί δεν ήταν μόνο αντιδικτατορικό, αντιφασιστικό, αντιχουντικό φρούριο αλλά ταυτόχρονα ήταν και ένας γρανιτένιος βράχος που τσάκισε όλες τις οπορτουνιστικές αποχρώσεις που υπήρχαν στο στρατόπεδο. Το Λακκί ήταν ένα συνεπές κομματικό φρούριο ενάντια στους σύγχρονους αναθεωρητές και ενάντια σ' όλα τα αντικομματικά στοιχεία. Εκεί φαινόταν ξεκάθαρα η κατρακύλα, η κατάντια και η χρεοκοπία εκείνων των στελεχών οι οποίοι ξέφυγαν από τις σωστές κομματικές αρχές και καταπολεμούσαν το Κόμμα, στο οποίο πριν λίγο κατείχαν σημαντικές θέσεις στην καθοδήγηση του.
Στο στρατόπεδο ο αγώνας κατά των αναθεωρητών ήταν πολύ σκληρός και δύσκολος, εξαιτίας των συνθηκών που βρισκόμασταν. Όλη τη μέρα και τη νύχτα οι αναθεωρητές και κάθε λογής αντικομματικά στοιχεία βρίσκονταν δίπλα μας, στο κρεβάτι, στο θάλαμο, στο προαύλιο. Χάρη του γενικού συμφέροντος του Κόμματος και του στρατοπέδου ήμασταν αναγκασμένοι να ανεχόμαστε τις βρισιές και τις προκλήσεις τους. Ήμασταν υποχρεωμένοι ν' ανεχόμαστε την κοινή συμβίωση. Και γι' αυτό χρειάζονταν συγκράτηση νεύρων και μεγάλη υπομονή. Ενώ ήταν πολύ ασήμαντη μειοψηφία, έχοντας όμως την υποστήριξη της φρουράς, οργάνωσαν επανειλημμένα φασαρίες μέσα στο προαύλιο, χειροδικώντας ακόμα σε βάρος συντρόφων. Οι χωροφύλακες βλέπανε και γελούσαν και ήταν έτοιμοι για να επέμβουν σε περίπτωση που οι τραμπούκοι των διασπαστών θα κινδύνευαν. Η τακτική μας ήταν να αποφύγουμε τις προκλήσεις των αναθεωρητών και κάθε αντικομματικών στοιχείων για να μην προκαλέσουμε την επέμβαση της φρουράς, γιατί δε μας συνέφερε μια τέτοια επέμβαση. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την ιδιόμορφη κατάσταση μας ψήνανε κυριολεκτικά το ψάρι στα χείλη.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΠΡΙΝ ΤΗ 12η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Πριν τη 12η Ολομέλεια υπήρχαν μερικές μικροομαδούλες από αντικομματικά στοιχεία, τα οποία κατηγορούσαν γενικά το Κόμμα και την ηγεσία του κινήματος. Η πάλη αυτών των ομάδων στρεφόταν ενάντια σε κάθε καθοδήγηση του στρατοπέδου. Οι ομαδούλες αυτές αποτελούνταν από διαγραμμένους της ΕΔΑ, από διάφορους δυσαρεστημένους, οι οποίοι ήθελαν ανώτερα καθοδηγητικά πόστα και δεν τους δώσανε ή θέλανε να γίνουν βουλευτές και δεν έγιναν ή δεν έγινε κάποια ατομική εξυπηρέτηση ή ήταν παλιοί και νέοι δηλωσίες. Μεταξύ όλων αυτών ήταν και μερικοί που για να αποκτήσουν την εύνοια της Ασφάλειας έγιναν όργανα της, εξαγοράζοντας την ελευθερία τους με προδοσίες. Βασικά μας ήταν γνωστοί αυτοί οι τύποι αλλά οι συνθήκες δε μας επέτρεπαν να τους διώξομε, μόνο που τους απομονώναμε καν παίρναμε τα ανάλογα μέτρα προφύλαξης.
Όλα αυτά τα αντικομματικά στοιχεία βασικά ήταν πρώην φυλακισμένοι και εξόριστοι, οι οποίοι μετά την απόλυση τους από τις φυλακές ή την εξορία είχαν αυτοαπομονωθεί απ' το κίνημα και τώρα τους κακοφαίνονταν γιατί πάλι τους πιάσανε. Και σ' αυτό, κατ' αυτούς, έφταιγε το Κόμμα, η ύπαρξη του. Ένας χαρακτηριστικά μέσα σε θαλαμική συνέλευση έλεγε; «Εδώ δε μας έφερε ο Παττακός αλλά το Κόμμα και η καθοδήγηση του.»
Η λυσσασμένη αντικομματικότητά τους εκδηλωνόταν και στο εξής: Ενώ πριν τη 12η Ολομέλεια βρίζαν αδιάκριτα όλα τα καθοδηγητικά στελέχη του ΚΚΕ και της ΕΔΑ, μετά από τη 12η υπερασπίζονταν όλους τους διασπαστές, αυτούς που πριν τη 12η έβριζαν, όπως τους Γλέζο, Μπριλάκη κλπ. Εκθείαζαν κάθε διασπαστή και μισούσαν κάθε σύντροφο πιστό στο ΚΚΕ.
Αλλά και οι αναθεωρητές, οι οποίοι πριν τη 12η Ολομέλεια όλους αυτούς τους αποκαλούσαν διεφθαρμένα στοιχεία, μετά από τη 12η Ολομέλεια τους πήραν υπό την προστασία τους για να αποκτήσουν κάποια βάση και από κοινού καταφέρονταν κατά του Κόμματος και της καθοδήγησης του στρατοπέδου, έχοντας σαν αρχή, σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, ότι: «Ό,τι κάνει η καθοδήγηση του στρατοπέδου εμείς θα κάνομε το αντίθετο.» Και μήπως η φιλοσοφία των Κινέζων είναι κάτι το διαφορετικό και δεν εφαρμόζουν «ό,τι είναι ωφέλιμο στη Σοβιετική Ένωση και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα είναι κακό και ό,τι βλάπτει είναι καλό για την Κίνα;»

ΟΜΑΔΑ «ΣΚΛΗΡΩΝ»

Στο στρατόπεδο υπήρχε και μια μικρή ομάδα, γύρω στους 30-40 επί 1.400 κρατούμενων, οι λεγόμενοι «Σκληροί», «αναγεννητές». Μετά από τη 12η και αυτή η ομάδα διασπάστηκε σε 3-4 ομαδούλες. Αργότερα, όταν η δύναμη του στρατοπέδου ήταν γύρω στους 700, απ' την ομάδα αυτή είχαν μείνει 7-8 άτομα, σκόρπιοι σε 3 ομαδούλες. Κάνα δυο συμφωνούσαν μαζί μας σ' όλα τα στρατοπεδικά ζητήματα. Ένα στέλεχος τους (Κ.Τσ.) πέρασε μαζί μας συμφωνώντας με τις αποφάσεις της 12ης Ολομέλειας. Μια ομαδούλα με επικεφαλής τον Σκ., συνδικαλιστή, ο οποίος αργότερα μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Παρθένι, είχε ξεχωρίσει τη θέση του απ' τους υπόλοιπους Μαοϊκούς, κατακρίνοντας τη θέση τους και γενικά τη θέση της Κίνας για τα γεγονότα της Τσεχοσλοβακίας, εγκρίνοντας πλήρως τη βοήθεια των σοσιαλιστικών χωρών προς την Τσεχοσλοβακία. Ένα από τα δραστήρια στελέχη των Μαοϊκών, νεαρός γιατρός απ' τη Θεσσαλονίκη, από πολύ «Σκληρός» που ήταν έκανε δήλωση και έφυγε, γιατί η δοκιμασία του στρατοπέδου ήταν πιο σκληρή από ό,τι ο ίδιος φερόταν σαν «Σκληρός».
Γενικά οι Μαοϊκοί δεν είχαν ενότητα και όλοι τους μόνο σ' ένα σημείο ενώνονταν μαζί με όλα τα αντικομματικά στοιχεία και σε συνέχεια με τους αναθεωρητές. Ενώνονταν στην πάλη τους κατά του Κόμματος, της Στρατοπεδικής Επιτροπής και κατά της Σοβιετικής Ένωσης.
Οι Μαοϊκοί σ' ένα σημείο ξεχώριζαν από τους άλλους διασπαστές αναθεωρητές, στο σημείο ότι δεν έγιναν απεργοσπάστες. Έπαιρναν μέρος σ' όλες τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που οργάνωσε η καθοδήγηση του στρατοπέδου, άσχετα κι αν διαφωνούσαν κάθε φορά με τη μορφή της πάλης.
Στο στρατόπεδο βρίσκονταν και μερικοί κρατούμενοι δημοκράτες προοδευτικοί, οι οποίοι στις δημοτικές εκλογές είχαν συνεργαστεί μαζί με την αριστερά και είχαν εκλεγεί δήμαρχοι ή δημοτικοί σύμβουλοι. Γενικά πειθαρχούσαν στις αποφάσεις της καθοδήγησης του στρατοπέδου και κατέκριναν τις διασπαστικές ενέργειες των αναθεωρητών στα στρατοπεδικά ζητήματα.

1 σχόλιο:

  1. Συγνώμη είχε γίνει ένα λάθος εδώ κατά το σκανάρισμα και έφυγαν μερικές παύλες. Διορθώθηκε. Διαβαζόταν "γύρω στους 3040 επί 1.400 κρατούμενων, οι λεγόμενοι «Σκληροί», «αναγεννητές». Μετά από τη 12η και αυτή η ομάδα διασπάστηκε σε 34 ομαδούλες. Αργότερα, όταν η δύναμη του στρατοπέδου ήταν γύρω στους 700, απ' την ομάδα αυτή είχαν μείνει 78 άτομα", και φυσικά αυτά τα νούμερα ήταν λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή